مجنونانه…

این یه نقطه ای هم نمی کنه، نمی کنه، اما وقتی واسه یه بازی وبلاگی ما رو دعوت می کنه، یه چیزیه که پوست آدمو می کنه!
ایشون امر فرمودن که عادت های نامتعارف زندگیمون رو بنویسیم… پس این شما و این هم علائم انکار ناپذیر جنون در من!!

مهمترین عادت من که شاید هیچ کس تا این لحظه ازش خبر نداشته باشه، ناشی از ذهن قصه پردازمه… من همیشه در حال داستان سرایی هستم… یعنی توی ذهنم یه سری شخصیت دارم که عین سریال، توی هر قسمت یه بلایی سرشون میاد و یه ماجرایی رو پشت سر میذارن… باهاشون زندگی می کنم، حرف می زنم، گریه می کنم، می خندم، عاشق می شم، حتی می میرم… وقتی هم که دارم این شخصیت ها رو پردازش می کنم و شکل می دم، باید با صدای نه چندان بلند، دیالوگ ها و مونولوگ هاشون رو اجرا کنم… ژست هاشون رو بگیرم… همه ی حسشون رو حس کنم! واسه همین، اگر یکی یهو بی هوا در اتاق هدی رو باز کنه، خیلی محتمله که با این صحنه روبرو بشه که: هدی روی تختش دراز کشیده، انگشتش رو با حالت تهدیدآمیز توی هوا گرفته و تکون می ده و داره با یکی دعوا می کنه!! بعد جالبش اینه… برای حضور هیچ آدمی توی این قصه ها، جا تنگ نیست… یعنی کاملاً احتمالش هست از ا.ن بگیر تا برد پیت تا ملکه الیزابت، یه مدتی توی قصه من باشن!! (ای بنازم این گستردگی Range رو!)
.
عادت دومم که مدتیه یه مقدار کمرنگ شده اینه که تحمل آدمایی با نقطه ضعف های خیلی آشکار و غیرعادی رو ندارم و این رو به روشون میارم و حتی باهاش اذیتشون هم می کنم تا بفهمن چقدر رفتارشون زشته!!!!! مثلاً مدرسه که می رفتیم یه همکلاسی داشتیم اسمش با ص. شروع می شد… این بنده خدا همه اش توهم اینو داشته که ملت دارن پشت سرش حرف می زنن و مسخره اش می کنن (آخه کمی تا قسمتی چاق بود) بعد من که میز پشتیش می شستم، با دو تا از دوستای دیگه ام، همینجوری الکی هی می گفتیم «سسس» بعد این برمیگشت و گریه و زاری که داشتین پشت سر من چی می گفتین!! البته قابل ذکره که این رفتار ما، اون رفتار اوشون رو اصلاح کرد و دیگه خیلی خیلی کمتر حساس بود!!
.
عادت بعدی اینه که مرض Back Up گرفتن دارم!! یعنی یه چیزی که برام خیلی باارزش باشه رو یه نسخه روی لپ تاپ، یکی روی CD یا DVD، یه نسخه روی هارد اکسترنال، یکی روی فلش مموری، یکی روی موبایل و خلاصه هر جایی که امکانش باشه کپی می کنم! این موارد باارزش هم اغلب داستان های مذکور در مورد اول هستن… خلاصه که همه اش نگرانم نکنه یه صاعقه ای از آسمون نازل بشه و اطلاعات منو از روی لپ تاپم پاک کنه! 
.
یه سری هم خرده عادت دارم که زیاد مهم نیست، چون خیلی ها ازش خبر دارن… مثل همون بغل کردن بالش موقع خواب (من عروسک دوست ندارم… موهاش می ره تو دک و دماغ آدم!!)
نکته: حتی مواقعی که همسر خانواده موجود باشه، باز هم برای خواب من اون بالشه رو ترجیح می دم… چون نه وول می خوره، نه پهلو به پهلو می شه و کلاً خیلی با هم راحتیم و تفاهم داریم! 
.
.
.
یالله… همه تون دعوتین به بازی