من خر می شوم، تو خر می شوی، ما خر می شویم!

همیشه برام سوال بود که که چرا می گن زیاد پنیر بخوری، خر می شی! چون خودم عاشق انواع پنیرم، اعم از تبریزی، خامه ای، فتا، سفید و الخ!

مادربزرگم یه بار گفت: اون قدیم، مردمی که وضع مالی خوبی نداشتن تعدادشون کم نبود! بچه های قدیم هم که مثل ماها نبودن. صبح پاشن یه چای و یه لقمه هول هولکی و از خونه بزنن بیرون…همه دهن دار (!) بودن!
والدین محترم هم برای اینکه از پرخوری پنیر –که گویا کمی گرون بوده- جلوگیری کنن، این شایعه ناجوانمردانه رو علیه چیز به این خوبی راه انداختن…
اما این صحبت الان مختص بی پول ها نیست.. پولدارا هم همین اعتقاد رو دارن! برای کشف چرائی ماجرا، از این نقطه به بعدش رو مجبوریم به تخیل و تفکرمون وابذاریم… 

به نظر شخصی بنده، آدم مرفه های اون دوره، وقتی دیدن بدبخت بیچاره ها چنین رویه ای رو درباره پنیر پیش گرفتن گفتن لابد «تا نباشد چیزکی، مردم نگویند چیزها»
بعد یه نگاه به آقازاده های مفت خور و علاف خودشون کردن… بعد یه نگاه به بچه های پرتلاش و باپشتکار فقیر بیچاره ها، بعد یه دودو تا چار تا کردن و به این نتیجه رسیدن که کار، کار پنیره! در نتیجه پرخوری پنیر، تو خونه های اعیونی هم ممنوع شده!
منتها فقیرا که می دونستن چه خبره!! ولی یهو چششون افتاده و دیدن ای دل غافل! این شازده قشمشم ها زیاد پنیر نمی خورن و امر بهشون مشتبه می شه لابد واقعاً یه چیزی هست… وگرنه این مکتب رفته ها و مشق کرده ها که الکی چیزی نمی گن! در نتیجه، پنیر می ره در تحریم ابدی!! 

آره جونم… خرد جمعی، خرد جمعی که می گن همینه! شما گول تعاریف دیگه اش رو نخور!
.
.
پ.ن. جریان زانودرد منو که دارید… اضافه کنید بهش دیشب رو که مجبور شدم با ماشینی که ایراد فنی (!) داره و اگر دور موتورش بیاد زیر 1500 خاموش می شه، تو ترافیک خیابون شریعتی تا خونه برم… و بدلیل همون مشکل گاز، کلاً به جای استفاده از سیستم ترمز، مجبور به استفاده از سیستم نیم کلاج بودم!! بعد الان کلاً حال زانوی چپم خیلی بهتره!

پ.ن.2  جا داره از همین تریبون مراتب عنایت خودم رو به احشامی که به اسم راننده پشت ماشین نشستن و همینطوری عشقی یهو سر خر رو کج می کنن و می پیچن جلوی آدم، اعلام دارم! (کپی رایت: بدنویس!)