وقتی تنظیم، نجاتگر می شه!

همونطور که مستحضرید، من و خاله جان همکاریم… میزمون هم توی شرکت تو یه اتاقه و کامپیوترامون هم شبکه است… در نتیجه در روز حجم قابل توجهی از فیلم و آهنگ رو با هم مبادله می کنیم که جریان فیلم همیشه از اینور به اونوره و موسیقی برعکس!
دیروز بهم آلبوم جدید حمید عسکری رو داد! (شما شاهد باش ها! من نخواستم دانلود کنم که حمایت کنم… اما نذاشتن! البته حمایت من بدرد عمه ام می خورد، چون در هر صورت نمی رفتم بخرمش!) 
آهنگ اولش -فرشته- که منو اصلاً شوکه کرد!! فقط می تونم بگم طفلکی بنیامین!
باقی آهنگ هاش هم بد نبود، اما من از یکی از آهنگاش جداً خوشم اومد! اون هم به خاطر ریتمش…
اصلاً به نظر من، موزیکه و ریتمش! حتی معروف ترین موزیک های کلاسیک دنیا هم معروف شدن، چون ریتم صحیح و دلنشینی داشتن…

ترک «خنده و گریه» این آلبوم ریتم خیلی قشنگی داره… یعنی حمید عسکری باید با این ملودی ها و شعرای خیلی معمولی، بره یه نون بخوره، صد تا صدقه بده که نیما وارسته رو برای تنظیم آلبومش داشته… چون مخصوصاً تو این آهنگ، واقعاً هوشیاری خودش رو به نمایش گذاشته… علی الخصوص با اون کاری که با بهترین قسمت شعر کرده… در واقع بهتره بگم تنها بند شعر که از نظر قواعد ترانه سرایی، به استاندارد نزدیکه رو با قرار دادن صدای سازهای الکتریکی پشت ریتم عادی آهنگ، زنده و از همه آهنگ متمایزش کرده (اونجا که می گه: از دل تو رونده شدم… تا: ولی خاطرت باهامه)
اگرچه این آهنگ هم محکوم به تقلید از سبک بنیامینه (البته نه به شدت آهنگ فرشته!) ولی به نظر من نقطه اوج تنظیم نیما وارسته تو این آلبومه

لینک دانلودش رو هم نمیذارم که حمایت کنم!